Waarom blijf ik mezelf voorbijlopen? Waarom wordt mijn nee toch steeds een ja?

Je weet dat je iets anders wilt. Je voelt dat het tijd is om vaker voor jezelf te kiezen. Maar zodra iemand iets van je vraagt, hoor je jezelf alweer ja zeggen. Terwijl je eigenlijk nee bedoelde.

Herken jij jezelf in deze vragen?

  • Waarom voel ik me verantwoordelijk voor hoe andere mensen zich voelen, en hoe verander ik dat?

  • Waarom erger ik me aan mensen die wel voor zichzelf durven kiezen?

  • Hoe kan het dat ik mijn grenzen pas herken wanneer ik er al overheen ben gegaan?

  • Waarom blijf ik mezelf aanpassen terwijl ik eigenlijk meer mezelf wil zijn?

  • Waarom krijg ik steeds dezelfde soort conflicten en hoe herken ik mijn eigen aandeel?

Als je jezelf hierin herkent, is dat misschien al een eerste stap. Want wat je begint te herkennen, kun je ook gaan onderzoeken.

Waarom blijf je doen wat je eigenlijk niet meer wilt?

Misschien denk je dat je gewoon beter je grenzen moet aangeven. Vaker nee moet zeggen. Meer voor jezelf moet kiezen.

Maar als het zo eenvoudig was, had je dat waarschijnlijk allang gedaan.

Waarom voelt kiezen voor jezelf soms zo moeilijk?

Wanneer je gewend bent om rekening te houden met anderen, kan het voelen alsof je iets verkeerd doet zodra je voor jezelf kiest.

Je voelt je verantwoordelijk voor hoe anderen zich voelen. Je wilt niemand teleurstellen. En voordat je het weet, pas je jezelf alweer aan.

Soms zitten daar overtuigingen onder zoals: *ik moet het goed doen, ik mag niemand teleurstellen of ik ben pas waardevol als ik iets voor anderen beteken.*

 

Wat is het verschil tussen grenzen aangeven en egoïstisch zijn?

Grenzen aangeven betekent niet dat je geen rekening meer houdt met anderen. Het betekent dat je ook rekening houdt met jezelf.

En misschien zit daar precies jouw uitdaging. Dat je anderen wel de ruimte geeft om voor zichzelf te kiezen, maar jezelf die ruimte nog niet gunt.

Hoe kun je automatische reacties herkennen voordat je weer over je grens gaat?

Door stil te staan bij wat je voelt, wat je denkt en hoe je automatisch reageert, kun je leren die signalen eerder op te merken.

En dat begint soms met iets heel kleins: niet meteen antwoorden, maar jezelf eerst afvragen: *wil ik dit eigenlijk wel?*

Waarom herken je jouw grenzen vaak pas achteraf?

Omdat je misschien zo gewend bent om door te gaan dat je nauwelijks stilstaat bij wat je zelf voelt.

Je reageert automatisch. Iemand vraagt iets, jij zegt ja. Pas later voel je irritatie, vermoeidheid of spijt.

Dat betekent niet dat je geen grenzen hebt. Misschien heb je vooral geleerd om de signalen ervan te negeren.

Wat vertellen irritaties en terugkerende conflicten je?

 

Soms raakt het gedrag van een ander iets in jou.

Je ergert je bijvoorbeeld aan iemand die zonder moeite nee zegt. Misschien omdat jij jezelf die vrijheid nauwelijks toestaat.

Of je merkt dat je steeds in vergelijkbare conflicten terechtkomt.

Dat betekent niet automatisch dat het probleem bij jou ligt. Maar het kan waardevol zijn om te onderzoeken welk aandeel jij hebt, wat je raakt en welke reactie je steeds opnieuw laat zien.

 

Wat is het verschil tussen jezelf aanpassen en authentiek zijn?

Je aanpassen is op zichzelf niet verkeerd. We houden allemaal rekening met anderen.

Het wordt lastig wanneer je voortdurend keuzes maakt vanuit de verwachtingen van anderen en nauwelijks nog weet wat je zelf wilt.

Authentiek zijn betekent niet dat je altijd alles zegt wat je denkt of alleen nog maar doet waar je zin in hebt.

Het betekent dat je jezelf serieus neemt. Dat je weet wat voor jou belangrijk is en daar bewust keuzes in maakt.

Waarom herken je jouw grenzen vaak pas achteraf?

Omdat je misschien zo gewend bent om door te gaan dat je nauwelijks stilstaat bij wat je zelf voelt.

Je reageert automatisch. Iemand vraagt iets, jij zegt ja. Pas later voel je irritatie, vermoeidheid of spijt.

Dat betekent niet dat je geen grenzen hebt. Misschien heb je vooral geleerd om de signalen ervan te negeren.

Hoe kun je automatische reacties herkennen voordat je weer over je grens gaat?

Door stil te staan bij wat je voelt, wat je denkt en hoe je automatisch reageert, kun je leren die signalen eerder op te merken.

En dat begint soms met iets heel kleins: niet meteen antwoorden, maar jezelf eerst afvragen: wil ik dit eigenlijk wel?

Wat vertellen irritaties en terugkerende conflicten je?

Soms raakt het gedrag van een ander iets in jou.

Je ergert je bijvoorbeeld aan iemand die zonder moeite nee zegt. Misschien omdat jij jezelf die vrijheid nauwelijks toestaat.

Of je merkt dat je steeds in vergelijkbare conflicten terechtkomt.

Dat betekent niet automatisch dat het probleem bij jou ligt. Maar het kan waardevol zijn om te onderzoeken welk aandeel jij hebt, wat je raakt en welke reactie je steeds opnieuw laat zien.

Niet om jezelf de schuld te geven, maar om te ontdekken waar jij iets kunt veranderen.

 

Wat is het verschil tussen jezelf aanpassen en authentiek zijn?

Je aanpassen is op zichzelf niet verkeerd. We houden allemaal rekening met anderen.

Het wordt lastig wanneer je voortdurend keuzes maakt vanuit de verwachtingen van anderen en nauwelijks nog weet wat je zelf wilt.

Authentiek zijn betekent niet dat je altijd alles zegt wat je denkt of alleen nog maar doet waar je zin in hebt.

Het betekent dat je jezelf serieus neemt. Dat je weet wat voor jou belangrijk is en daar bewust keuzes in maakt.